Institute for War and Peace Reporting | Giving Voice, Driving Change

نیروهای افغان متهم به کشتار باشندگان هلمند

مردم محل می­گویند که در اين اواخر افراد غیرنظامی بوسيله نيرو هاى مسلح افغان کشته ميشوند
By Gol Ahmad Ehsan
Afghan security forces in action in Helmand, 2008. (Photo: Spc. David Gunn/US Army/Wikimedia Commons)

گل احمد احسان گزارشگر تحت اموزش اى دبليو پى ار د رولايت هلمند

محمد بلال صدیقی، رییس شعبه ولایتی کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان درهلمند به انستیوت گزارشدهی جنگ و صلح افغانستان گفت:«ما به طرفین متخاصم اعلام می­کنیم که به حقوق بشر و اسلام احترام گذاشته و از کشتن غیرنظامیان جلوگیری کنند. ما کشته شدن غیرنظامیان با دست گروپ­های{شورشگر} مسلح، حکومت و نیروهای بین المللی را محکوم می­کنیم.»‌

کشتارهای مداوم به اثرعملیات نیروهای به رهبری ناتو از زمانی به این سوء باعث تنش و شکایت­های شده است. زیرا این حس درنزد مردم به میان آمده است که قاتلان بدون مجازات رها می­شوند.

باآنهم، نیروهای افغان که در ماه­های اخیر مسوولیت اکثریت امورامنیتی را به عهده گرفته­اند، خطراتی را برای مردم محلی به میان آورده است.

وابستگان کشته­های این حوادث می­گویند که شکایت آنها بالای پولیس و اردوملی به گوش­های مقام­ها نمی رود.

عبدالولی یکی از باشندگان لشکرگاه (مرکزهلمند) می­گوید که پولیس محلی اختر محمد  پدرزن و مادرزن اش و پسرجوان آنها را روز 20 جنوری در ولسوالی نهرسراج کشته است.

این افراد با دست پولیس محلی افغان کشته شده­اند. این پولیس­ها از پولیس ملی افغان متفاوت استند. اینها به عنوان نوعی از قوای دفاع از قریه­ها درسال 2010 به میان آمدند.

عبدالولی گفت:« زنم صبح زود مرا صدا زده و این قضیه را به من اطلاع داد. او گفت که قاتلان طالب نبودند و بلکه خواهرزاده­گان یک قوماندان پولیس محلی بودند.»

یک زن که شاهد عینی این قضیه بوده و نخواست اسمش فاش شود گفت شب قبل دو پولیس محلی خانه­ای این خانواده را در زده و از آنها آب نوشیدنی خواسته بودند. آنها زمانیکه شب آینده به آنجا برگشتند، داخل خانه شده و آن سه عضوی خانواده را به قتل رساندند. زنی شاهد با فرار و پناه گرفتن در یک تنور بزرگ جانش را نجات داده است.

این زن گریه کنان گفت:« از دولت می­خواهم قاتلان را دستگیر کرده و آنها را به مجازات مرگ محکوم کند.»

عبدالاحمد چوپان سخنگوی رییس پولیس هلمند تایید کرد که این سه تن با دست پولیس در نهر سراج کشته شده­اند. وی گفت که یکی از مظنونان دربند بوده و دیگران فرارکرده­اند.

چوپان اصرار کرد که اکثریت مرگ غیرنظامیان به اثرماین­های کنارجاده ای شورشگران رخ می­دهند.

نیروهای امنیتی افغان با تایید این موضوع که برخی اوقات مردم عادی توسط نیروهای آنها کشته می­شوند، اصرار دارند که اکثریت مرگ­ها به اثر حملات طالبان رخ می­دهند. طالبان به سهم خود هدف گرفتن مردم عادی را  رد کرده و ادعا می­کنند که آنها صرفاً نیروهای دولتی و بین المللی و خود دولت افغانستان را هدف قرار می­دهد.

سدوزی یکی از باشندگان ولسوالی مارجه به انستیوت گزارشدهی جنگ و صلح گفت که خواهرزاده جوان وی در 21 جنوری هدف قرارگرفته است.

وی گفت که این پسربچه با سایر بچه­ها ساعت تیری می کرده­است که یک موتر زرهدار اردوی ملی از کنار آنها رد شده است.

وی گفت:«آنها طوری  رانندگی می کردند که گویی دیوانه و یا نشئه باشند. آنها به چهارطرف شان بدون این که طالب و یا خطری باشد فیر می کردند. یک مرمی به خواهرزاده ام، عبدالله، خورد. زمانیکه خودم را به عبدالله رساندم، او مرده بود.»

روز بعد قضیه سدوزی جنازه عبدالله را به مقام ولایت هلمند انتقال داد. سدوزی گفت که معاون والی، مسعود بختاور، امر انجام تحقیقات درمورد قتل عبدالله را صادر کرد.

سدوزی گفت:«باآنکه معاون والی از این رخداد اظهار تاسف کرد؛ مگر هیچ کسی تاکنون دوسیه این قضیه را باز نکرده است.»

رحمت الدین باشنده ولسوالی ناوزاد پسر جوانش را در رخدادی با دست اردوی ملی افغانستان به تاریخ 18 جنوری از دست داده است.

وی گفت:« زمانیکه موتر اردوی ملی به طرف خانه­ی ما می آمد و فیر می­کرد، پسرم پیش­خانه ایستاده بود. با این فیرها یک مرمی به پسرم هم اصابت کرده است. نمی­دانم طفل بی­گناه من چه جرمی داشته­است.»

زمانیکه جنازه پسرم را به اردوی ملی نشان داده و از آنها خواستم بگویند که چه کسی وی را کشته است، آنها گفتند که اردوی ملی پسرم را نکشته­است؛ اما، آنها بودند که پسرم را کشتند.»

مطابق به آمار یونیما درسال گذشته 14 درصد شمار مرگ مردم عادی افزایش یافته است و دراین سال 8600 تن کشته و یا زخمی شده­اند. این نهاد 74 درصد این رخدادها را به گروپ­های شورشگر نسبت داده و اما گفته است که نیروهای طرفدار دولت نیز مسوولیت 956 مرگ (بالاتر از 59 درصد ارقام سال 2012) را به عهده دارند. به صورت کلی بالارفتن مرگ غیرنظامیان به افزایش میزان عملیات زمینی نیروهای امنیتی افغانستان مرتبط است.

صدیقی گفت که در ولایت هلمند، تنها طی 18 ماه اخیر 85 نفر به شمول 20 زن و 22 کودک به قتل رسیده­اند. علاوه برآن 118 تن از غیرنظامیان زخمی شده­اند که ازآن جمله 21 تن آنها کودک استند.

وکیل علی احمدخان، عضوی شورای ولایتی هلمند گفت که چندین تن از قربانیان و اعضای خانواده­ آنها به شورای ولایتی جهت دادخواهی مراجعه کرده­اند.

احمد خان گفت:« ما همیشه نگرانی این مردم را ادارات ذیربط رسانیده­ایم و آنها تعهد داده­اند که از قتل غیرنظامیان جلوگیری کنند. به عکس می­بینیم که این دست حوادث به صورت مداوم گزارش می­شوند. ما قدرت اجرایی نداریم تا فوراً به شکایات آنها رسیدگی کنیم.»

وی افزود ازینکه مردم عادی درمیان جنگ نیروهای امینتی افغان و طالبان قرار می­گیرند، تشخیص این که چه کسی مسوول این قتل­هاست، مشکل است.

گروه­های جامعه مدنی نیز درمورد وضعیت هلمند نگران استند.

رییس نهاد جامعه مدنی هلمند، سردارمحمد همدرد حوادث اخیر را نگرانی جدی می­داند.

وی پرسید:« درزمانی که مردم افغانستان با دست نیروهای خودی کشته می­شوند، چطوری از دست نیروهای خارجی یا گروه­های مسلح ضد دولتی شکایت داشته باشد؟»

همدرد اخطار داد که اگر نیروهای امنیتی افغان این بی احتیاطی­ها را ادامه بدهند، این عمل شکاف میان مردم و دولت را وسیعتر ساخته و کنترول امنیت از دست دولت خواهد رفت.

مردم عادی درهلمند عین نگرانی را ابراز می­کنند.

عجب گل یکی از باشندگان نهرسراج می­گوید که وی به اثر خشونت­ها تعدادی از دوستان و وابستگانش را از دست داده است.

«اینجا حاکمیت قانون وجود ندارد. طرفین جنگ نه قانون زمینی را مراعات می­کنند و یا قانون خدا را. زمانی­که با دست اردوی خود کشته می شویم، چطوری می توان از دست طالبان شکایت کنیم؟ ما از نیروهای امنیتی خسته شده­ایم.»

گل احمد احسان خبرنگاری را در انسیتوت گزارشدهی جنگ و صلح افغانستان آموخته و اکنون در ولایت هلمند خبرنگار می باشد.