Institute for War and Peace Reporting | Giving Voice, Driving Change

فعالان مدنی افغان و فلیپین زمینه های مشترک را دریافت کردند

آگاهان از کشورهای ظاهراً متفاوت نظریه های شان را در رابطه این که چگونه جامعه ها از بحران گذار کرده می توانند، مبادله کردند.
By IWPR Afghanistan
Afghan participants at a September 3 video conference with fellow-peacebuilders from the Philippines. (Photo: IWPR)

مدافعان حقوق بشر و صلح آوران افغانستان و فلیپین هفتۀ گذشته طی یک مناظره تصویری در مورد اینکه چگونه تلاش های مردمی به مفاد جوامع مربوط شان در راستای آوردن صلح کمک می کند، بحث کردند.

 مناظرۀ بی نظیرکه توسط آی دبلیو پی آر در سه سپتمبر راه اندازی شده بود، در آن  فعالان از شش نهاد جامعه مدنی افغانستان و سران گروه های صلح آوران فلیپین از طریق اتصال ویدیویی انترنت اشتراک کردند. تعدادی از جوانان نیز در دفترمرکزی آی دبلیو پی آر در کابل در این مناظره حضور داشتند.

نورالرحمن رحمانی، رییس کشوری آی دبلیو پی آردر افغانستان گفت:" مناظره به این منظور راه اندازی شده بود که فعالان جامعۀ مدنی و فعالان صلح تجارب عالی را از همتا های فلیپینی شان بیآموزند، روش های را که فعالان صلح استفاده کرده اند برای شرایط افغانستان مناسب است، به گونۀ مثال اشتراک کنندگان فلیپینی در مورد آموزش های صلح بخصوص برای اطفال و کار کردن با علمای دینی و رهبران تأکید کردند."

فلیپینی ها از انواع نا بسامانی های در طی سالیان متمادی رنج بردند، اما در مناظرۀ هفتۀ گذشته بر موضوع شورش طویل مدت در جنوب مسلمان نشین کشور تأکید شد. روند صلح و خودمختاری به منطقه میندینو تامین گردید است که باعث احیای آرامش قابل ملاحظۀ شده است، هرچند عساکر حکومتی در برابر شورشیان اسلامی در بسیاری از مناطق به شمول گروه متلاشی شده که با القاعده و جماعه اسلامی ارتباط دارند، مصروف نبرد بوده اند.

در افغانستان طالبان و گروه های وابسته به آنها قلمروی را در بسیاری ساحات کشور تحت اداره خویش در آورده اند و تهدید نظامی را بر قوای نظامی و افراد ملکی به طور یکسان وضع کرده اند. روند وقفه دار صلح شکل تماس های عجالتی را به خود گرفته است که جمع حرکت حکومت به خاطر مغلوب کردن شبه نظامیان شده است.  

اشتراک کنندگان افغان و فلیپین در مباحثات شان بسیاری از مواردی را شناسایی کردند که در وضعیت هر دو کشور به خاطر گذار از بحران و تحکیم ثبات کاربرد دارد.

آمنه رسول، رییسۀ شورای اسلامی و انکشافی فلیپین گفت:" در حال حاضر صلح برای ما به این معنی است که چگونه خدمات یکسان را برای همگان برسانیم، چگونه رویا های اطفال ما را به حقیقت مبدل کنیم و چگونه به مردم اطمینان بخشیم که آنها تمامی حقوق شان را بدست می آورند."

رسول بر اهمیت تعلیمات عامه تأکید کرد- بخصوص افراد جوان- نیازمندی به صلح که در این راستا نیاز به  تلاش های رهبران دینی است.

رسول شرح داد،" ما در شهرها و قریه ها از امامان استفاده می کنیم، شیوه دیگر این است که ما ازمیان مردم الگو های را انتخاب می کنیم، ما ظرفیت سازی می کنیم و زمینه را برای این الگو ها مساعد می کنیم تا قادر به تحت تأثیر آوردن دیگران شوند، ما همچنان تعدادی زیادی از نخبه های جامعه را استخدام می کنیم تا به آنها کمک کنند."

سحر لیوال، خبرنگار رادیو آزادی در افغانستان پرسید که چه نقشی را فعالان جامعۀ مدنی در راستای تحکیم صلح در فلیپین بازی کرده اند.

بای روحانیزا سومنداد عثمان، بنیان گذار آموزش های صلح، ایجاد کنندۀ صلح در فلیپین و رییس شبکۀ عالی جوانان مرو در پاسخ گفت:" ما  جوانان زیادی را دخیل ساخته ایم."

رسول اضافه کرد که فرهنگ صلح باید در جامعۀ ترویج شود.

اوگفت:" هستۀ صلح در افکار اطفال ما از طریق آهنگ های که ما برای آنها می خوانیم شکل می گیرد ، افکار اطفال توسط خانواده شکل داده می شود. "

حلیم همت، مسول بخش صلح انیستیوت تحقیقات زنان و امنیت گفت که این همه برای افغانستان نیز خیلی ضروری است.

اوگفت:" اگر بخواهیم که فرهنگ صلح را خلق کنیم باید آنرا شامل نصاب تعلیمی مکاتب کنیم، اهمیت صلح باید برای مردم شرح داده شود، ما نیاز داریم که با گروه های کلیدی مثل ملا ها و امامان، رهبران قومی، افراد جوان و زنان کار کنیم و بتواینم که این کار را عملی کنیم."

سعدالله فطرت، معاون مؤسسۀ غیرحکومتی مثبت بدلون( تغییر مثبت) گفت که دولت افغانستان نمی تواند این کار را به پروژۀ تحکیم صلح واگذار کنند.

" حکومت اراده سیاسی ندارد که بتواند صلح را تأمین و فساد را محو کند. این باعث شده است که مردم از حکومت فاصله گرفته اند و جوانان در گروه شورشی می پیوندند. "

رسول بر  نقش بارز رهبری سیاسی که به خاطر  آشتی در فلیپین بازی کرده بود، اشاره کرد.

او گفت:" طرف های که درگیر نبرد بودند آموختند که بر همدیگر باور کنند، حکومت فلیپین هم سیاست خوبی برای رسیدن به صلح داشت، بلاخره یک طرح مخلصانه سیاسی ما را یاری کرد که به جایی برسیم."

اشتراک کنندگان فلیپینی در مورد مبارزه علیه تعصب اجتماعی برعلیه اقلیت مسلمان ها در کشور بطور عموم کاتولیک نیز بحث کردند.

عبدالرحمن شهاب، رییس مرکزآموزش و توسعه برای افغانستان پرسید که در مبارزه با این چالش ها کدام روش ها کارا بوده است؟

رسول گفت که وی و همراهانش طی دو دهه به خاطر افزایش آگاهی بین العقاید و آگاهی عامه کار کرده اند و نصابی را برای تعلیمات اسلامی به خاطر تامین صلح  طرح کرده اند.

اوگفت:" ما لکچر های در مورد اسلام سیاسی از دیدگاه حضرت پیامبر ص و قرآن شریف را به خاطر افزایش آگاهی در میان جوانان در پوهنتون ها ارایه کردیم، ما به آنها می گوییم  به بی بی مریم و حضرت عیسی ع احترام داریم و این وجه مشترک ما است، از این طریق توانستیم که تا اندازه یی از شر احساسات نامناسب رهایی یابیم.

سمنداد عثمان گفت که رسانه های اجتماعی به مثابۀ یک ابزار مفید ظهور کرده است.

اوگفت:" درصورتیکه بخواهیم باور سازی کنیم و پیام واقعی و چهرۀ اسلام را به جامعه های غیراسلامی برسانیم از رسانه های اجتماعی استفاده کردیم." ما معلومات ارزشمندی در رابطه به حجاب و مزیت های آن فراهم کردیم که حتی موسسات که در تضاد به حجاب قرار داشتند، از تضاد دست کشیدند.

رسول پذیرفت که مسلمانان با تعصب های زیادی در فلیپین روبرو شده اند و گفت که برخورد سیاسی راه اسانتر نسبت به تقابل است.

اوگفت:" ما نمی خواهیم که با هم مقابله کنیم، بخاطریکه در جنگ هردو جناح بازنده خواهد بود، به خاطر رسیدن به اهداف ما راه های دیگری را جستجو می کنیم، ما دهه های متوالی از حقوق خویش محروم بودیم که باید درست می شد، اگر حکومت فلیپین کدام حکومتی را تشکیل دهد ما هم باید جز از آن باشیم، آنها نباید ما را به دیدۀ طبقۀ دوم ویا شهروندان خارجی محسوب نکنند."

رحیم خُرم، معاون دفتر ارتباطات، یک ادارۀ افغانی که در راستای ایجاد صلح، عدالت و امرار معیشت در افغانستان فعالیت دارد گفت که با وجود عدم تجانس میان دو کشور، نکاتی زیادی برای یاد گرفتن و فکر کردن در این مناظره مبادله شد.

اوگفت:" با وجودیکه تفاوت های زیادی میان افغانستان و فلیپین است، برای افغانها ضرورت مبرم است که بدانند که آنها بخاطر تأمین صلح چه کار های کردند، این یک برنامۀ جالب بود، آنها اندیشه های خوب را پیشکش کردند که خیلی مؤثراست و من خیلی چیز های را از آنها آموختم."

این مناظره بخش از مناظرۀ آی دبلیو پی آر تحت نام  آشتی در افغانستان: صلح و اعتماد به همکاری جامعۀ مدنی است که به منظور حمایت از تلاش ها برای صلح با گرد آوری مردم عادی در بحث های آزاد و ایجاد پل ارتباطی و ارایۀ دیدگاه قوی برای جوانان در مورد به دست گرفتن آینده راه اندازی شد.

آی دبلیو پی آر در فلیپین اشتراک کنندگان را برای این مناظره مبتکرانه از جمع سازمان فعال برای تامین  صلح در کشور انتخاب کرد.  سهمگیری آنها به ادامۀ کار آی دپلیو پی آر در راستای صلح و آموزش مؤثر می افزاید.  از سال 2007 بدینسو ما با خبرنگاران، گروه جامعۀ مدنی، حکومت های محلی و علماء از طریق پروژه های که صلح را با شفافیت عامه، حسابدهی، اشتراک شهروندان، تطبیق قانون و حقوق بشر ارتباط می دهد کار کرده ایم.

این فعالیت های شامل آموزش های راه اندازی مناظره به منظور روحیه دادن به مردم می شود که آواز شان را بخاطر حساب گیری از رهبران شان در ولایت های عمدتاً مسلمان  نشین فلپین بلند کنند.

روری فاجاردو، رییس آی دبلیو پی آر در کشور فلیپین گفت که این ویدیو کنفرانس یک فرصت بی نظیر برای طرفداران صلح در افغانستان بود که چیز های از همتا های فلیپینی شان بیآموزند.

اوگفت:" هردو به مبارزۀ مصروف هستند که بتوانند به صلح و آشتی از دست رفته در کشور های شان دست یابند، بنابراین تبادل نظریات از طریق انترنت بسیار مهم و به موقع است.  اشتراک زنان مسلمان در کارهای صلح در فلیپین به تمام اشتراک کنندگان زن در مناظره تشریح شد که این بیشتر برای زنان افغان الهامی بود تا در راستای آوردن صلح در کشور بیشتر نقش بازی کنند و صدای شان را بلند کنند."