Institute for War and Peace Reporting | Giving Voice, Driving Change

طالبان مدعی اند که موشک های جدید ضد طیاره در اختیار دارند

مسوولان نظامی می گویند که چند طیاره در اثر فیر دشمن سقوط کرده است، و حتی دران موارد نیز شاید تسلیحات عادی استفاده شده باشد.
By Habiborrahman Ibrahimi
Chinook helicopters are essential for airlifting troops in Afghanistan, but are targets for insurgent attacks when flying low. Here, US National Guardsmen and Afghan army soldiers wait for transport after a mission in Paktia province. (Photo: US Army/Flickr)

حبیب الرحمن ابراهیمی- افغانستان

گزارش شماره 408

7 سپتامبر 2011

طالبان می گویند موشک های جدید آنان را قادر به افزایش تعداد سقوط طیاره های ناتو کرده است. اما، مقامات نظامی و کارشناسان دفاعی این ادعا را رد کرده می گویند برخی هلیکوپترها به دلیل مشکلات تخنیکی مجبور به فرود اضطراری شده اند و در مواردی که هلیکوپترها سقوط کرده اند نیز، احتمالاً تسلیحات موجود برای این کار استفاده شده است.

در شش ماه اخیر 20 فروند هلیکوپتر و یک طیاره دیگر نیروهای ناتو و افغان مجبور به نشست اضطراری شده یا سقوط کرده اند.

در خونبارترین حادثه، که از زمان آغاز هجوم نیروهای بین المللی در ده سال قبل تاکنون سابقه نداشته است، یک هلیکوپتر از نوع چینوک که حامل 30 عسکر امریکایی و 8 سرباز افغان بود در بتاریخ 6 اگست در ولایت وردگ سقوط کرد. مقامات ناتو می گویند که این طیاره احتمالاً با فیر راکت سرشانه ای سقوط داده شده است.

این یکی از چندین حادثه هلیکوپتر در مدت چند روز بود. طبق گزارش ها هلیکوپترهایی در ولایات جنوبی پکتیا بتاریخ 8 اگست، خوست بتاریخ 6 اگست و قندهار بتاریخ 5 اگست سقوط کرده اند. بتاریخ 25 جولای، یک هلیکوپتر چینوک در منطقه شرق کنر سقوط کرد. گزارش های ناتو حاکی ازانست که این طیاره ها قادر به نشست اضطراری شده و کسی دران حوادث جانش را از دست نداده اند.

ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان به آی دبلیو پی آر گفت که شورشیان موشک های زمین به هوای جدید بدست آورده اند و ازینرو می توانند طیاره های بیشتری را سقوط دهند.

او بدون اشاره به نوع و ساخت این موشک ها اظهار داشت که این سلاح ها قابل حمل و سرشانه ای می باشند، و به تدریج به نیروهای شورشی در سراسر افغانستان توزیع شده است. تاکنون این سلاح ها به واحدهای شورشی فعال در نصف کشور انتقال داده شده است.

او گفت: "این سلاح بسیار موفق است، و مجاهدین در تمام ولایات به آنها دست خواهند یافت."

مجاهد  نگفت که این سلاح ساخت کدام کشور است؛ ولی فقط خندید و گفت که ایالات متحده هر روز دشمنان تازه می خرد. او افزود: "ما به کمک خداوند هرچه خواسته باشیم بدست می آوریم."

سخنگوی طالبان گفت که نیروهای بین المللی در افغانستان "به نیروی هوایی خود اتکا دارد و این نیرو به زودی شکست خواهد خورد."

برید جنرال کارستن جاکوبسن، یکی از سخنگویان آیساف گفت که سه فروند هلیکوپتر آنها توسط طالبان سقوط داده شده اند، درحالیکه در موارد دیگر نشست هاظ  اضطراری در اثر مشکلات تخنیکی صورت گرفته است.

جاکوبسن در مورد سقوط هلیکوپتری که منجر به قتل 38 تن در ورک شد، گفت: "روشن نیست که آیا طالبان به اسلحه ی جدید دست یافته اند یا از سلاح های قدیم استفاده می کنند." طبق گفته های او درین مورد تحقیقات جریان دارد ولی نشانه های موجود حاکی ازانست که سلاح جدیدی درین حادثه بکار نرفته است.

نیروهای مسلح افغان نیز مانند ناتو دارای ناوگان هلیکوپتر می باشند. جنرال ظاهر عظیمی سخنگوی وزارت دفاع تایید کرد که برخی این هلیکوپترها سقوط کرده اند ولی دلیل این امر را مشکلات تخنیکی خوانده است.

او گفت: "این چیزها در جریان عملیات نظامی اتفاق می افتد. اما به معنى  آن نیست که مخالفان اسلحه جدید بدست آورده و قویتر شده اند."

جنرال عبدالوهاب وردک، قوماندان عمومی نیروهای هوایی گفت که ادعای شورشیان مبنی بر داشتن تسلیحات پیچیده ی جدید گپ مفت است.

او گفت: "طالبان ازین نوع تبلیغات برای تقویه  روحیه جنگجویان شان استفاده می کنند."

او گفت که پس از 30 سال جنگ سلاح هایی چون ماشیندارهای ساخت شوروی بقدر کافی پیدا می شود و احتمال زیاد دارد که طالبان در تاکتیک های تهاجمی تری که به فکر خروج نیروهای خارجی تا 2014 بکار انداخته اند، در سقوط طیاره ها ازین سلاح ها استفاده کرده اند.

جنرال گفت: "افغانستان کشور کوهستانی است و پيلوت  های ناتو با این جغرافیا آشنا نمی باشند. آنها اشتباه پرواز در سطح پایین را نیز مرتکب می شوند، لذا حتی با سلاح های ضد طیاره ی عادی نیز می شود آنها را هدف قرار داد."

جنرال با اشاره به سلاح های قدیمی ولی نیرومند ساخت شوروی همچون ماشیندار دهشکه، راکت سرشانه ای و سایر سلاح هایی که قادر به هدف گیری خوب و صدمه زدن به هلیکوپترهایی می باشند که در سطح پایین پرواز می کنند گفت این سلاح ها هنوز بقدر فراوان میسر میباشد.

در سال 1986، حکومت ایالات متحده صدها فروند موشک ستینگر را به مجاهدین افغان داد که آنان را قادر می ساخت طيارات  نظامی شوروی را هدف قرار دهند، بخصوص هلیکوپترهای جنگی که پایین پرواز می کردند. پس ازانکه نیروهای شوروی در سال 1989 افغانستان را ترک گفتند، امریکا تاحد توان موشک هایش را دوباره خرید. کارشناسان می گویند حتی اگر موشک های سرشانه ای که طالبان مدعی داشتن اش می باشند، واقعاً وجود داشته باشد، احتمال ندارد که این موشک ها ن ستینگرهای سالهای 1980 باشند.

کسانی هستند که ادعای طالبان مبنی بر سقوط طیاره های بیشتر را تایید می کنند.

نورالحق علومی سیاست مداری از قندهارو جنرال نظامی سابق معتقد است که ناتو بیشتر ازانچه اعتراف می کند، طیاره هایش را در جنگ از دست می دهد.

او گفت: "جنرال های ناتو وقتی می گویند هلیکوپترهای شان به دلیل مشکلات تخنیکی مجبور به نشست اضطراری شده است، راست نمی گویند. نیروهای مخالف واقعاً طیاره هایی را که در سطح پایین پرواز دارند، هدف قرار می دهند."

علومی گفت که اگر طالبان هنوز موشک های جدید ضد طیاره بدست نیاورده باشند، احتمال زیاد دارد که این کار را بکنند- کاری که به ادامه جنگ منجر می شود. او گفت که آنها این نوع سلاح ها را در ایران یا پاکستان بدست می آورند. به نظر او هردوی این کشورها "می خواهند ناتو در افغانستان ناکام شود."

More IWPR's Global Voices