Institute for War and Peace Reporting | Giving Voice, Driving Change

آدم‌ربایی، سرمایه گذاران افغان را به هراس انداخته است

بیم آن می‌رود که با افزایش خشونت‌ها، روند سرمایه گذاری‌هادرافغانستان بیشتر از گذشته، آسیب پذیر گردد.
By Mina Habib
An Afghan National Police officer patrols the streets of Kabul. (Photo: Daniel Berehulak/Getty Images)

مقامات از افزایش میزان جرایم در افغانستان هشدار می‌دهند و می‌گویند که در دو ماه اخیر 60 تاجر وسرمایه گذار اختطاف شده اند .

ناتوانی نیروهای امنیتی در جلوگیری از خشونت ها باعث می شود که مردم گمان کنند افراد پولیس و مقامات دولتی با مجرمین همدست اند. همچنین بیم آن می‌رود که پرمخاطره بودن فعالیت های تجاری، روند سرمایه گذاری های مهم در افغانستان را آسیب بزند.

صیام پسرلی سخنگوی اتاق های تجارت و صنایع افغانستان، می گوید که سرمایه گذاری در افغانستان از پیش‌بینی آنان به دور است. وی در ادامه گفت که در جریان دوماه پسین، نزدیک به 60 تاجر و سرمایه گذار ربوده شده که بیشتر این واقعات در ولایات خوست، پکتیا، کندهار و کندز رخ داده است.

آماری که از سوی مقامات ارائه شده خیلی پایین است، چون بسیاری از قضایا از ترس انتقام گیری اختطاف کننده هاگزارش داده نمی شود.

جمشید رسولی سخنگوی دفتر لوی سارنوالی، می گوید که لوی سارنوالی در نُه ماه گذشته نزدیک به 100 قضیه اختطاف را بر رسی نموده  و حدود 200 تن را در این پیوند بازداشت کرده اند.

عبدالجلیل حریف معاون اتاق های تجارت و صنایع در کابل، به آی دبلیو پی آر گفت که همین یک‌ماه پیش پسر خودش از سوی افراد مسلح کشته شده است.

عبدالمتین حریف که پدر چهار فرزند و مالک یک شرکت شخصی بنام «متین استیوار» بود، ساعت 2 پس از چاشت یک روز، در بیرون منزلش از سوی پنج رباینده کمین زده شد. حریف در ادامه گفت، «پسرم درنتیجه مقابله با ربایندگان به قتل رسید و آنان موترش که 20000 دالر قیمت داشت را با خود بردند.»

این نخستین بار نیست که خانواده وی از سوی جنایتکاران مورد هدف قرار می گیرد. پسر بزرگ حریف نیز در سال 2017 ربوده شده بود که پس از یک ماه و با پرداخت 550000 دالر جزیه، رها شد.

حریف در ادامه گفت که پس از کشته شدن عبدالمتین، مسوولین پولیس به وی گفته بودند که تحقیقات به سرعت جریان دارد و شماره پلیت موتر ربایندگان نیز از طریق کمره های امنیتی شناسایی شده است. اما پس از آن هیچ خبری از آن در دست نیست.

حریف می گوید که حکومت باید یک شعبه مشخص را برای هماهنگی مسایل امنیتی با سکتور  خصوصی، ایجاد کند. وی در ادامه گفت که علت بیشتر اختطاف ها، غیرقابل اعتماد بودن شرکت های امنیتی خصوصی می‌باشد. اگر حکومت خودش قادر به تامین امنیت باشد، این خطرات ممکن کاهش یابد.

 حریف در ادامه گفت که فراتر از تراژیدی شخصی که وی متقبل شده ،   هدفگیری تاجران و سرمایه گذاران عواقب بد تر را به همراه دارد.

حریف می گوید، «اگر روستایی در یکی از ولسوالی ها به دست مخالفین سقوط کند، حکومت ممکن است دوباره آن را به دست آورد، اما اگر سکتور خصوصی سرمایه های شانرا از کشور بیرون کند، جذب دوباره این سرمایه گذاری ها بسیار دشوار خواهد بودواین مساله خساره سنگینی به حکومت و مردم وارد خواهد کرد.»

خشونت بالای شهروندان عادی نیز سایه افگنده است.

محمد ذکی یکی ازشهروندان کابل، می گوید :" با آنکه آنان هر روز از رسانه ها در مورد اختطاف ها می شنوند، اما تا کنون خبری را مبنی بر بازداشت یا مجازات ربایندگان نشنیده اند."

نصیر سلطانی شهروند دیگر کابل، می گوید: «وقتی در مورد اختطاف ها می شنوم، ترس به دلم راه میدهد. بعضی اوقات فکر می کنم که این ناامنی‌ها زندگی ما را نیز تهدید خواهد کرد.» او می گوید که یکی از چالش ها، ازدیاد موترهای شیشه سیاه بدون نمبرپلیت است که اغلب از سوی مقامات ارشد دولتی و زورمندان مورد استفاده قرار می گیرند.

او می گوید، «ربایندگان در روز روشن آزادانه در موترهای شیشه سیاه بدون پلیت در شهر گشت و گذار می کنند ولی پولیس نمی خواهد آنان را بازداشت کند، چرا که آنها با افراد زورمند، وکلای پارلمان یا سایر مقامات دولتی ارتباط دارند.»

برای آنانی که خواست های اختطاف‌کننده ها را برآورده نکنند، پیامدهای ناگوار خواهد بود.

در یکی از موارد اخیر، احمدالله عزیز یکتن از صرافان کابل، در 29 دیسمبر 2017 ربوده شد و سپس به دلیل نپرداختن جزیه به قتل رسید.

آنانی که پول را می پردازند نیز به زیان های روحی و روانی مواجه می شوند.

رحیم گردیزی یکی از تاجران کشور،در مورد داستان ربوده شدن ورها شدن اش که چگونه با وی برخورد شده است را اینگونه توضیح داد.

وی گفت، «سه ماه شکنجه شدم، تا این که ربایندگان مبلغ یک و نیم میلیون دالر خواسته شده شانرا به دست آوردند.» وی می افزاید که تامین امنیت تاجرانی مثل او برای رشد و ترقی کشور خیلی مهم است.

سیحون استاد اقتصاد در دانشگاه کابل، می گوید که فساد اداری، نبود رقابت سالم در بازار و عدم حمایت از تولیدات داخلی، روند سرمایه گذاری در افغانستان را مختل می کند.

او در ادامه گفت که حکومت به مشکلات فرا راه سرمایه گذاران توجه چندانی ندارد و فضای ترس کارانانرا دشوار ساخته است .وی در ادامه گفت، «وقتی ربایندگان و جنایتکاران دست به اختطاف می زنند، این خبر از طریق رسانه ها و شبکه های خبری بازتاب می یابد، اما اکثرءاقدامی علیه آنها صورت نمی گیرد.چون اکثراً افراد پرقدرت و شبکه های وابسته به حکومت در این قضایا دخیل می باشند. بنابراین ربایندگان روز به روز قوی تر و باانگیزه تر می شوند و افراد بیشتر را اختطاف می کنند.»   

مسافر قوقندی سخنگوی وزارت تجارت و صنایع، می‌گوید که این وزارت برای محافظت از تاجران و سرمایه گذاران در سراسر کشور، دوشادوش نیروهای امنیتی کار می کنند. وی در ادامه گفت، «حکومت به توسعه و سرمایه گذاری توجه جدی دارد.» اما از ارایه ارقام دقیق در این باره خود داری کرد.

As coronavirus sweeps the globe, IWPR’s network of local reporters, activists and analysts are examining the economic, social and political impact of this era-defining pandemic.

VIEW FOCUS PAGE >